Diep in ons sluimert het verlangen om de staat van eenheid of de verbinding met God weer te ervaren. Soms door moeilijke omstandigheden (b.v.b. ziekte of verlies), soms spontaan kan deze innerlijke kracht of energie zich weer openbaren. Het kan ook zijn dat we op zoek gaan. De sleutel ligt bij aandacht, acceptatie, overgave en dankbaarheid.

Door (onverwerkte) ervaringen weer toe te laten en hun verhaal te laten vertellen, kan ons systeem weer in balans komen. De achtergelaten indrukken kunnen oplossen. Door acceptatie van wat er is, geven we ons over aan de levensstroom en kan pijn transformeren tot vreugde. Dit onderdeel van het transformatieproces wordt wel zelfrealisatie genoemd. Het orakel van Delfi zei het al: “Ken U zelve”.

Het doorzien dat het ego (ik) een constructie van de hersenen en het denken is en in werkelijkheid niet apart bestaat wordt bevrijding, ontwaken of verlichting genoemd. Het ego kan zichzelf niet bevrijden, wel kunnen wij er ons voor openstellen en aan overgeven. Wat we werkelijk zijn is puur bewustzijn of aanwezigheid. In deze toestand zijn we in staat om onze emoties en gedragspatronen (subpersonen, schaduw) te aanschouwen zonder er nog langer mee samen te vallen of er in gevangen te zitten. Het is als een blauwe lucht waarin soms wolkenvelden drijven. Ook nemen onze zintuigen direct waar zonder de filtering van het denken: we denken niet meer daar staat een boom, maar worden als het ware de boom. Dit wordt ook wel de bevrijding van de zintuigen genoemd.

Het ego maakt plaats voor (aspecten van) het goddelijk bewustzijn, zoals het Christusbewustzijn of het bewustzijn van de Maitreya. Ieder mens kan een persoonlijke relatie opbouwen met zijn of haar God of Godin. Onvoorwaardelijke liefde, mededogen, wijsheid, zuiverheid stromen door ons heen. Dit is de Godrealisatie. Boeddha, Jesus Christus, Mohammed, Ramana Maharishi en vele anderen zijn ons voorgegaan in dit transformatieproces.